Prezent na Dzień Kobiet — co dać zamiast tulipana i czekoladek

Ten zestaw ma jedną zaletę: jest bezpieczny. I jedną wadę: jest identyczny dla wszystkich. Kobieta, która dostaje 8 marca kwiatek w pracy, drugi od męża i trzeci od syna, ma wieczorem trzy takie same bukiety i żadnego wspomnienia.

Druga sprawa to ton. Wręczany bez słowa kwiatek wygląda jak odhaczenie punktu z listy, a nie jak gest. Jedno zdanie powiedziane przy wręczaniu potrafi zmienić wymowę tego samego prezentu całkowicie.

Trzecia rzecz: Dzień Kobiet u wielu osób kojarzy się z obowiązkiem, nie ze świętem. Jeśli chcecie, żeby wypadł dobrze, prezent musi mieć w sobie coś osobistego — inaczej zostaje przy formalności.

To jedyna z trzech sytuacji, w której możecie sobie pozwolić na coś naprawdę osobistego. Warunek jest jeden: prezent ma być o niej, a nie o Was dwojgu jako parze — na to są walentynki i rocznice.

Dzień Kobiet to nie Dzień Matki i dobrze jest tę różnicę utrzymać. 8 marca prezent dla mamy może być mniejszy i lżejszy — chodzi bardziej o pamięć niż o wielki gest, a ten zostawcie na maj.

Najlepiej sprawdza się coś, co da się zrobić tego samego dnia: przywiezione ciasto, wspólna kawa po południu, telefon dłuższy niż zwykle, kwiaty przywiezione osobiście zamiast zamówionych z dostawą. Dla mam mieszkających samotnie sama wizyta bywa całym prezentem.

Jeśli macie rodzeństwo, umówcie się, kto co robi. Trzy identyczne bukiety w jednym dniu wyglądają jak brak kontaktu między Wami, a jeden bukiet plus czyjaś pomoc przy czymś w domu plus wspólny obiad składają się na dzień, który mama zapamięta.

I rzecz, o której łatwo zapomnieć: dla wielu mam najprzyjemniejszym prezentem tego dnia jest usłyszeć coś dobrego o sobie jako o człowieku, nie jako o matce. Powiedzcie, co w niej cenicie poza tym, że się Wami zajmowała.

W pracy obowiązują dwie granice. Pierwsza: prezent ma być dla wszystkich kobiet w zespole taki sam, bo wyróżnienie jednej osoby zawsze zostaje zauważone. Druga: nic osobistego — kosmetyki, perfumy i cokolwiek dotyczącego wyglądu to pole minowe, nawet przy dobrych intencjach.

Sprawdza się to, co jest wspólne i lekkie: dobra kawa albo herbata do biura, coś słodkiego na wspólny stół, zamówione śniadanie, wyjście zespołu na lunch. Kwiaty są w porządku, jeśli towarzyszy im choć jedno zdanie zamiast milczącego wręczania przy biurku.

Warto też sprawdzić, czy w firmie ktoś już się tym zajmuje. Dwie równoległe zbiórki na ten sam prezent kończą się niezręcznością i podwójnym wydatkiem.

Jeśli w zespole są osoby, które nie chcą być w centrum uwagi, róbcie to zbiorowo i krótko. Dzień Kobiet w pracy ma być miłym akcentem, a nie wydarzeniem, przez które ktoś czuje się niezręcznie przez pół dnia.

Banał w tym dniu bierze się z dwóch rzeczy: z prezentu kupionego po drodze i z życzeń w stylu „zdrowia, urody i wiecznej młodości”. Życzenia dotyczące wyglądu i wieku brzmią dziś gorzej, niż się wydaje osobie, która je składa.

Prosta zamiana: zamiast życzyć urody, powiedzcie coś, co ta konkretna osoba robi dobrze. Koleżance z pracy — że dzięki niej projekt nie stanął. Żonie — że ogarnia rzeczy, których Wy byście nie ogarnęli. Mamie — za coś konkretnego z ostatniego roku.

Druga zamiana: zamiast kupować w dniu święta, kupcie kilka dni wcześniej. Prawie wszystkie banalne prezenty biorą się z zakupów robionych 8 marca po pracy, gdy w kwiaciarni zostały już same tulipany.

Piosenka napisana o jednej kobiecie jest przeciwieństwem uniwersalnego prezentu z 8 marca. Nie da się jej powielić na cały zespół ani wręczyć „przy okazji” — jest o konkretnej osobie, z jej imieniem, historią i szczegółami, które znacie tylko Wy.

Sprawdza się przede wszystkim jako prezent dla żony albo partnerki, ale bywa też prezentem dla mamy od dorosłych dzieci — zwłaszcza wtedy, gdy nie mieszkacie blisko i chcecie wysłać coś więcej niż kwiaty z dostawą.

Nie trzeba znać się na pisaniu ani na muzyce. Opowiadacie nam historię — imię, wspomnienia, to, za co ją cenicie — a my piszemy tekst i nagrywamy piosenkę. Potrzebujemy na to 24 godzin, potem plik jest Wasz — do odsłuchu i pobrania.